گر سوخته ست بال و پرت فابکِ للحسین    گر مانده داغ بر جگرت فابکِ للحسین
         وقتی در آستانه ی پاییز برگ ریز                 گل ریخته ست دور و برت فابکِ للحسین
         
         با یاد یک چمن گل پر پر به کربلا                 افتد به باغ گر گذرت فابکِ للحسین
         با یاد تشنه کامی گلهای باغ وحی             افتد به آب گر گذرت فابکِ للحسین
                                                            .
                                                            .
                                                            .
        تا عاقبت بخیر شوی ای شکسته دل          هر شب بگو به چشم ترت فابک ِ للحسین
       

        سلام.
        این روزها گریه ی برحسین و مصائبش داغ نبودن مادربزرگ را تسلّی می بخشد ...
        از تمام بزرگواران که برای شفای خیرشون دعا کردند تشکر می کنم.
        
        داغ نبودنش سنگین است!!!
        .
        .
        .
        التماس دعا