فابکِ للحسین...

         گر سوخته ست بال و پرت فابکِ للحسین    گر مانده داغ بر جگرت فابکِ للحسین
         وقتی در آستانه ی پاییز برگ ریز                 گل ریخته ست دور و برت فابکِ للحسین
         
         با یاد یک چمن گل پر پر به کربلا                 افتد به باغ گر گذرت فابکِ للحسین
         با یاد تشنه کامی گلهای باغ وحی             افتد به آب گر گذرت فابکِ للحسین
                                                            .
                                                            .
                                                            .
        تا عاقبت بخیر شوی ای شکسته دل          هر شب بگو به چشم ترت فابک ِ للحسین
       

        سلام.
        این روزها گریه ی برحسین و مصائبش داغ نبودن مادربزرگ را تسلّی می بخشد ...
        از تمام بزرگواران که برای شفای خیرشون دعا کردند تشکر می کنم.
        
        داغ نبودنش سنگین است!!!
        .
        .
        .
        التماس دعا

 

 

شـَـــفــــــا

بند بندِ دلم  را به نخ تسبیحت گره زده بودم 
همان تسبیحی که هر جمعه دستی بر آن می کشیدم و موقع خداحافظی می گفتم:
 مادری؛ دعا یادت نره ها ... بخواه عاقبت به خیر بشیم  و نگـــــاه مهربان تو بدرقه راهمـــان...

دیشب بندِ دلم پشت در اتاق cpr پاره شد!!!
آنجا که دیدم دانه های زرد رنگ تسبیحت ( همان که عاشقش بودم ) دانه دانه بر زمین ریخته.

خوبِ من؛ در آخرین مناجاتت چگونه او را خوانده بودی؟؟؟!!!
که
غروب جمعه ... مسجد ... مادربزرگ ِ مــــا ... در میان سجده ... کُــمـــــــــــــا !!!

اگر ازینجا رد شدید برای شفای خیر مادربزرگ ما و تمامی بیماران و یا شاید برای دل غمگین و ناآرام ما أمّن یُجیبی ... بخـــــوانید !!!

 

شعبان المعظَم

وقتی قرار است هلال ماه نو شود  و زینت بخش آسمان
آن هم هلالی از نوع شعبانی...
دلم را مناجات فرا میگیرد!
یکی یکی فراز ها رو مرور میکنم
تا برسم به همانی که قرار دلم است...از اول قرار دلم بوده
هربار میخوانمش بیشتر عاشقش می شوم...

الهی هَب لی کَمال الانقِطاعِ الیک وَ اَنِر أبصارَ قُلوبِنا بِضیاء نظرها الیک حتّی تَخرِقَ أبصار القلوب  حُجُب النّور ........

هربار این فراز را مرور میکنم دوباره یادم می افتد که آری فقط باید او باشد...تنهای تنها  او !!
                                       و هــــو حسبی...

                **********************************************

مناجات شعبانیه در کلام حضرت ماه(روحی له الفداء):
"مناجات مأثوره‌ى ماه شعبان - كه روايت شده اهل‌بيت (عليهم‌السّلام) بر آن مداومت داشتند - يكى از دعاهايى است كه لحن عارفانه و زبان شيواى آن، با مضامين بسيار والا و سرشار از معارف عالى‌يى همراه است كه نظير آن را در زبانهاى معمولى و محاورات عادى نمى‌توان يافت و اساساً با آن زبان قابل ادا نيست. اين مناجات، نمونه‌ى كاملى از تضرع و وصف حال برگزيده‌ترين بندگان صالح خدا با معبود و محبوب خود و ذات مقدس ربوبى است. هم درس معارف است، هم اسوه و الگوى عرض حال و درخواست انسان مؤمن از خدا."

               ***********************************************

سیاسی نوشت:
این روزها انگار خطر لغزندگی در جاده سیاست خیلی محسوس شده!
یک لحظه غفلت همه چیز رو خراب میکند!
در این مسیر نباید رد پایی باقی گذاشت...آری باید سلمان شد.
در باب جریان انحرافی حرف و حدیث این روزها فراوان است.

پیشنهاد میکنم کمی وقت بگذارید و سخنان علامه مصباح یزدی(حفظه الله) رو گوش کنید.

علامه مصباح...

آخر نوشت:
1-ماه شعبان؛ ماه رسول الله مناسبت های زیبایی داره.
پیشاپیش ولادت باسعادت حضرت عشق حسین بن علی (علیه السلام) و سقای آب و ادب عباس ابن علی  و سیدالساجدین علی بن الحسین(علیه السلام) رو محضر تمامی شیفتگان اهل بیت تبریک میگم.
۲-امشب هلال ماه نو می شود؛ امـٌـــــــا...
ماه من پرده از آن چهره ی زیبا بردار / تا فلک لاف نیاید که چه ماهی دارد...

 

 

عطش من گــــواه آتش توست...

    دل دردمند عاشق زمحبت تو خون شد   نه کُشی به تیغ هجرت نه به وصل می رسانی

از خودت شنیده ام که «إذا تقرّب إلیَّ شبراً تقرّبتُ الیه ذراعا»
وهرگاه اندازه یک وجب به من نزدیک شود،به اندازه ذراعی به او نزدیک می شوم.

اما در همان گام نخست مانده ام انگار،قدم هایم سست شده است...
خواندم که اول چیزی که عاشق و طالب صادق بذل می کند اُنس و آرامش خود می باشد و سپس آنچه را دارد و متعلق اوست حتی آبرو و اختیار خود را بذل می کند.
(تذکرة المتقین/صفحه161)
همه ارزانی تو مهربان...
                                محبتت را در دلم بنشان!

باید جوابی داشته باشم در برابرت، روزی که می پرسی دلت را کجا خرج کردی و به که دادی...
 
                  **************************************************
از مرحوم دولابی نقل است که: محبّت آب است و همه خلق تشنه اند.منتها آب ها با هم فرق دارد.
ازآب گل آلود تا زلالترین آب،همه آبند و هریک از خلایق تشنه یکی از درجات آب است.
از محبّ پول و مقام و دنیا گرفته تا محبّ خدا و اولیای خدا، همه تشنه آبند.

        خدایا؛خودت را به ما نشان بده،بگذار قلب ما دچار شما شود،و غیر شما ازدل ما برود.
                           
                             از وجودم قدری هست که باعشق تو هست...

                ****************************************************

در احوالات عارف عاشق" آیت الله سیدعلی قاضی" آمده است که:
حرارت عشق قلبش را می سوزاند. و اوست و قالبی یخ همیشه در کنارش؛زمستان و تابستان فرق نمی کند.
بیماری مرحوم قاضی هم در اواخر عمر عطش بود.می گفت:در سینه ام آتش است.این آتش ساکت نمی شود....  و دائم آب میخوردند!!!

                  عطش من گواه آتش توست         جرعه ی آتشی بنوشانم